Punkt widokowy na zamek w Złotorii

Jesteś w części Rudaka najbardziej wysuniętej na wschód. To punkt o ważnym znaczeniu - tu aż do 1422 roku miała swój początek granica oddzielająca Królestwo Polskie od posiadłości Zakonu krzyżackiego położonych na Kujawach. Ważną pamiątką po polsko-krzyżackich wojnach i sporach stanowią pozostałości zamku w Złotorii, widoczne na drugim brzegu Wisły.

Ceglany zamek został wzniesiony w czasach Kazimierza Wielkiego, w połowie XIV wieku. Był polską twierdzą, która strzegła granicy z państwem krzyżackim. Zbudowano go bezpośrednio przy ujściu granicznej rzeki - Drwęcy - do Wisły. Zamek składał się z części mieszkalnej, otoczonego murem dziedzińca oraz umocnionej bramy wjazdowej, przy której ustawiono wysoką wieżę. 

Zamek w Złotorii był miejscem wielu ważnych wydarzeń. W 1373 roku zajął go podstępem pretendent do polskiego tronu, książę gniewkowski Władysław Biały. Trzy lata później obległy go tu wojska polskie. Przybył z nimi do Złotorii wnuk Kazimierza Wielkiego, książę Kaźko Słupski, który został śmiertelnie ranny podczas zwycięskiej walki o twierdzę. Z kolei w 1409 roku zamek oblegli i zdobyli krzyżacy, przypieczętowując w ten sposób zajęcie całej ziemi dobrzyńskiej. Według relacji kronikarza Jana Długosza, oblężenie stało się widowiskiem oglądanym przez wielu gości zaproszonych przez Zakon specjalnie na tę okazję. Krzyżacy wkrótce przystąpili do planowej rozbiórki zamku. W 1411 roku jego ruiny wróciły do Polski na mocy postanowień pierwszego pokoju toruńskiego. Warownia nie została już nigdy odbudowana, a jej ruiny stały się elementem nadwiślańskiego krajobrazu podziwianym przez pływających Wisłą flisaków i podróżników. 

Autor tekstu: Michał Targowski. Autor fot.: Michał Wiśniewski